Ξέρετε τι σημαίνει:

• ροζέτα;
• προσθαφαιρετική χρώματος;
• λερωμένο;
• ψεύτικο;
• call 508;
• Ξέρετε γιατί τα ζεύγη των ράστερ πρέπει να μας δίνουν σύνολο 90 μοίρες;

Αν απαντήσατε ναι σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις τότε πρέπει να είστε χειριστής χρωμογράφου ή ο κ. Αδάμ αυτοπροσώπως!

Όπως η σελιδοποίηση και η τυπογραφία, έτσι και το χρώμα πέρασε πολλά στάδια εξέλιξης και όλα δείχνουν πως ακόμα υπάρχουν περιθώρια.
Ίσως η πιο πονεμένη ιστορία των γραφικών τεχνών γενικότερα, είναι η πιστή μεταφορά των χρωμάτων της φύσης πάνω σε ένα χαρτί. Αυτό εκτός από ουτοπικό, είναι και πρακτικά αδύνατον, τουλάχιστον με την σημερινή τεχνολογία.
Η όλη τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί, στηρίζεται σε τρυκ, που στόχο έχουν να ξεγελάσουν το ανθρώπινο μάτι, το οποίο ούτως ή άλλως είναι περιορισμένων δυνατότήτων.
Έτσι λοιπόν ξεκινώντας με αυτό το μειονέκτημα (αλλά και με πληθώρα άλλων, που έχουν να κάνουν με τεχνικά ζητήματα).
Θα πρέπει να εστιάσουμε, στο τι μπορούμε να κάνουμε, για να αποφύγουμε ακόμα περισσότερες επιβαρύνσεις στα υπάρχοντα μειονεκτήματα!

Πρώτα απ' όλα, η προέλευση της φωτογραφίας που θέλουμε να αναπαραγάγουμε.
Το πηγαίο υλικό είναι slide; είναι από ανατύπωση; είναι φωτογραφία;
Κάθε μορφή, πρέπει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά και με διαφορετικό τρόπο.
Κάθε εταιρία και τύπος slide, έχει την δικής της επίστρωση (πάστα) και οι χρωματικές σκάλες που θα χρησιμοποιήσουμε στην σάρωση, θα πρέπει να είναι επακριβώς ρυθμισμένες για τον συγκεκριμένο τύπο!
Δυστυχώς οι χρωμογράφοι έχουν κριθεί από πολλούς επαγγελματίες αντιπαραγωγικοί, αφού έχουν υψηλό κόστος κτήσης, υψηλό κόστος λειτουργίας και περιορισμένη δυνατότητα παραγωγής (αν φυσικά δουλεύουν όπως πρέπει).
Όμως είναι το μόνο μηχάνημα σήμερα, που χρησιμοποιεί οπτικούς μηχανισμούς, για να λάβει χρωματική πληροφορία σε πρότυπο τετραχρωμίας (CMYK) και όχι αντανακλαστικούς και σε πρότυπο RGB (αν και πολλοί σαρωτές έχουν την επιλογή CMYK, εντούτοις η μετατροπή γίνεται με αλγόριθμο, αφού η σάρωση είναι σε RGB).
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;
Λαμπερά χρώματα στην οθόνη (RGB), όμως απαράδεκτο και μουντό χρώμα στο χαρτί (CMYK).

Αλλη μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται υπόψιν από τους «σύγχρονους σκανερίστες», είναι η offset.
Κανείς δεν ασχολείται με το μεταφορείο και με τους τσίγκους ή τις γόμες εκτύπωσης και είναι αφύσικο να παράγεις διαχωρισμούς ενός τύπου, για πολλαπλά μεταφορεία.
Αλλοι οι «χρόνοι έκθεσης και φωτισμού» του Α τυπογράφου άλλοι του Β, συνεπώς διαφορετικό αποτέλεσμα.
Το ίδιο ισχύει για τις πυκνότητες των χρωμάτων κ.ο.κ.
Μέγα λάθος επίσης, η απαξίωση του χαρτιού.
Σίγουρα ως χρηματικό μέγεθος, έχει όλη την προσοχή μας, αφού οι ανατιμήσεις του είναι παροιμιώδης.
Όμως γνωρίζετε τον βαθμό απορροφητικότητας ή αντανάκλασης κάθε τύπου;
Γνωρίζετε πως ο κατασκευαστής δίνει για κάθε χαρτί, ποσοστά μελάνωσης και εύρους κουκίδας που μπορεί να δεχτεί;
Δυστυχώς κανείς δεν δίνει σημασία ούτε σε αυτά...

Η θέση μας για τα παραπάνω είναι αμετακίνητα σταθερή:
Ναι
... Στην νέα τεχνολογία αλλά πάντα με γνώση χρωματικής θεωρίας και πράξης.
... Στην αναζητηση του ιδανικού μέσα από εξειδικευμένη γνώση.
... Στην αντιμετώπιση κάθε εργασίας ως μοναδικής.
Και φυσικά
Ναι στην οργάνωση όλων των συνεργατών που θα παράγουν ένα έργο.

Αν λοιπόν θέλετε το καλύτερο, πάντα σε σχέση με το πού, σε ποιόν και πώς θα τυπώσετε, εμπιστευθείτε μας την επεξεργασία των τετραχρώμων σας!